Scouting Erica Online

Gisterenavond koos de groepsraad een nieuw naambandje voor de vereniging; sinds de fusie tussen de verenigingen St. Pancratius & Maria Immaculata in 2008 waren nog de oude bandjes in gebruik, ze zullen in de loop van het komende jaar worden vervangen. Het naambandje is één van de voornaamste onderdelen op het uniform, het laat meteen zien tot welke groep een scout behoort, en wordt altijd gedragen op de rechterarm geheel bovenaan.

Vrijdag 8 januari 2010 - Na het grootse jubileum in 2007 van het 100 jarig bestaan van scouting in de wereld is het dit jaar de beurt aan het jubileum in Nederland. Om dit feestjaar in te luiden werd door de gezamenlijke groepen Scouting Emmen & Scouting St. Pancratius/Maria Immaculata Erica twee speciaal gebakken jubileum-taarten aangeboden aan Burgermeester Cees Bijl van de gemeente Emmen tijdens de nieuwjaarsreceptie in theater de Muzeval.

In de laatste 2 weken van vorig jaar waren er, dankzij de feestdagen, weinig scouts te vinden in en rond onze clubhuizen. Toch kwamen we vorig jaar op 31 december nog één keer bij elkaar voor het jaarlijkse bulderbussen. Niet alleen om boze geesten te verjagen, maar vooral ook om het jaar gezellig af te sluiten met elkaar. ‘s Ochtends rond een uurtje of 10 waren de eerste scouts aanwezig in het besneeuwde bos.

Gisterenavond werd er hard gewerkt in het St. Jozef Gebouw, de dames van de scouts maakten hun eigen stripverhaal. Eerst werd er op papier een verhaal gezet en later uitgetekend tot een storyboard. Daarna kwam de grote truc, de strip werd namelijk niet getekend, maar gefotografeerd. De scouts trokken er met een camera op uit om de actie foto's te maken die ze nodig waren. Snel alles uitgeprint en uitgeknipt was het tijd de tekstballonnen er bij te plakken en te beschrijven wat een leuk resultaat opleverde! Zie hieronder de strips.

Zaterdag moest er al vroeg worden opgestaan, de mast lag immers nog net zo op de grond als de vorige dag en zou voor 10 uur klaar moeten zijn. De ijzeren buis werd van zijn jasje van pionierpalen ontdaan en rechtop in het platform geschoven. Na het arriveren van de zendamateurs van de VERON werd vanaf het bovenste platform de rotor en de antennes bevestigd aan de buis voordat hij door een aantal bouwers omhoog werd geschoven en uiteindelijk vast werd gezet met touwen. Dit was nog maar net klaar en de jeugdleden kwamen al onder de poort door de zendmast bewonderen.

Vrijdagochtend werd er rond 8 uur verzameld bij de blokhut, enkele leden maakten van hun 'drents kwartiertje' een drents uurtje en uiteindelijk stonden we toch met een ploeg van ± 5 mensen te werken. De lange pijp naderde voltooiing en werd voorzien van spanlijnen die het gevaarte strak houdt tijdens het takelen. Ook het speciale kantelframe werd in elkaar gezet en bovenop de toren gemonteerd.

Donderdagavond; opnieuw zit de sfeer er weer goed in, fanatieke bouwers verzamelen zich wederom om 6 uur 's avonds met speciale handbescherming, valbeveiliging en helmen op. Twee scouts zonder hoogtevrees begeven zich op ± 10 meter boven de grond op hun eigen gemaakte knopen om daar verstevigingen aan te brengen en een speciaal 'werkplatform' aan te brengen. Een klein omsloten plateau speciaal om werkzaamheden aan de mast te kunnen uitvoeren.

Woensdagavond was een avond met een flink groot team aan bouwers. Na ontvangst van wat extra touwen en materialen konden we weer volop verder bouwen aan de mast en de torenconstructie. De mast werd na een eerste hijspoging afgekeurd en opnieuw geknoopt. Er zaten te veel zwakke plekken in. De palen werden nu anders gemonteerd wat het ontwerp een behoorlijke versteviging opleverde.

Dinsdagavond werd er door een groep bouwers als eerste de spanning van de toren afgehaald door enkele knopen te verplaatsen en daarmee werd het geheel veel steviger gemaakt. Het eerste 'werkplatform' werd gemonteerd op het eerste plateau en ook aan de lange pijp werden verstevigingen aangebracht. Uiteindelijk werden de kettingtakels 's avonds laat weer losgehaald en droeg de constructie zelfstandig. Met meer vertrouwen dan de dag ervoor werd uitgekeken naar de JOTA.

Maandagavond verzamelden zich wederom een flinke ploeg bouwers rondom de mast om zes uur 's avonds, nauwelijks het eten achter de kiezen of er moest alweer geknoopt worden. Helaas bleek bij aankomst dat de mast uit verband was gezakt. Door de flinke regen van de dag ervoor was de basis van de mast verzakt in het mulle zand. Al met al stonden de frames nog maar 1 meter uit elkaar waar een ruimte nodig was van 1 meter 80.